Zostań w domu, zamów taniej!
Nie wychodź z domu i zamów online swoje ulubione pisma 20% taniej. Skorzystaj z kodu rabatowego: czytajwdomu

Analiza płomieniowa tworzyw sztucznych

Analiza płomieniowa tworzyw sztucznych
e-suplement
Analiza tworzyw sztucznych – makromolekuł o złożonej budowie – jest czynnością wykonywaną jedynie w specjalistycznych laboratoriach. W warunkach domowych można jednak dokonać identyfikacji najpopularniejszych materiałów syntetycznych. Dzięki temu jesteśmy w stanie stwierdzić, z jakim tworzywem mamy do czynienia (różne tworzywa wymagają np. odmiennych rodzajów kleju do łączenia, różne są także warunki ich użytkowania).

Do przeprowadzenia doświadczeń wystarczy źródło ognia (może być to nawet świeczka) oraz szczypce lub pęseta do trzymania próbek.

Zachowajmy jednak niezbędne środki ostrożności:

- eksperyment wykonujemy z dala od łatwopalnych przedmiotów;

- używamy próbek o niewielkich rozmiarach (o powierzchni nie przekraczającej 1 cm2);

- próbkę trzymamy w pęsecie;

- w razie nieprzewidzianej sytuacji przyda się mokra szmatka do stłumienia ognia.

Podczas identyfikacji należy zwrócić uwagę na palność tworzywa (czy łatwo się zapala i czy płonie po wyjęciu z ognia), barwę płomienia, wydzielającą się woń oraz wygląd pozostałości po spaleniu. Zachowanie próbki podczas identyfikacji oraz jej wygląd po spaleniu może odbiegać od opisu w zależności od zastosowanych dodatków (wypełniaczy, barwników, włókien wzmacniających, itp.).

Do eksperymentów użyjemy tworzyw występujących w naszym otoczeniu: kawałków folii, butelek i opakowań, rurek, itp. Na niektórych przedmiotach znajdziemy oznaczenia użytych do wyrobu tworzyw. Próbkę ujmujemy w pęsetę i wprowadzamy do płomienia palnika:

1. Guma (np. dętka): łatwo się zapala i nie gaśnie po wyjęciu z palnika. Płomień jest ciemnożółty, silnie kopcący. Wyczuwamy zapach palonej gumy. Pozostałość po spaleniu jest nadtopioną, lepką masą. (fotografia 1)

2. Celuloid (np. piłeczka pingpongowa): zapala się bardzo łatwo i nie gaśnie po wyjęciu z palnika. Tworzywo pali się gwałtownie jasnożółtym płomieniem. Po spaleniu praktycznie nie ma pozostałości. (fotografia 2)

3. Polistyren PS (np. kubek po jogurcie): zapala się po pewnym czasie i nie gaśnie po wyjęciu z palnika. Płomień jest żółtopomarańczowy, wydziela się czarny dym, a tworzywo mięknie i topi się. Zapach jest dość przyjemny. (fotografia 3)

4. Polietylen PE i polipropylen PP (np. torebka foliowa): zapalają się łatwo i nie gasną po wyjęciu z palnika. Płomień jest żółty z niebieską otoczką, tworzywo topi się i spływa kroplami. Wyczuwalny jest zapach palonej parafiny. (fotografia 4)

5. Poli(chlorek winylu) PVC (np. rurka): zapala się z trudem i często gaśnie po wyjęciu z palnika. Płomień jest żółty z zieloną otoczką, wydziela się niewielka ilość dymu, a tworzywo wyraźnie mięknie. Płonący PVC ma ostry zapach (chlorowodór). (fotografia 5)

6. Poli(metakrylan metylu) PMMA (np. odłamek „szkła organicznego”): zapala się po pewnym czasie i nie gaśnie po wyjęciu z palnika. Płomień jest żółty z niebieską otoczką, tworzywo mięknie podczas spalania. Wyczuwalny jest kwiatowy zapach. (fotografia 6)

7. Poli(tereftalan etylu) PET (butelka po napojach): zapala się po pewnym czasie i często gaśnie po wyjęciu z palnika. Płomień jest żółty, lekko kopcący. Można wyczuć ostry zapach. (fotografia 7)

8. Poliamid PA (np. żyłka wędkarska): zapala się po pewnym czasie i niekiedy gaśnie po wyjęciu z płomienia. Płomień jest jasnoniebieski z żółtym wierzchołkiem. Tworzywo topi się i spływa kroplami. Zapach przypomina palone włosy. (fotografia 8)

9. Poliweglan PC (np. płyta CD): zapala się po pewnym czasie i czasem gaśnie po wyjęciu z płomienia. Pali się świecącym płomieniem, kopcąc. Zapach jest charakterystyczny. (fotografia 9)

Zobacz to na filmie:

Przeczytaj także
Magazyn