Trzynasty lot Starshipa: 33 silniki i satelity monitorujące osłonę cieplną
Na stanowisku startowym Pad B w teksańskim ośrodku Starbase, należącym do firmy SpaceX, liczący 121 metrów wysokości system Starship przygotowuje się do trzynastego lotu testowego. Pierwsza próba startu, podjęta 16 lipca 2026 roku, została przerwana przez systemy automatyczne w ostatniej sekundzie odliczania, gdy cztery z trzydziestu trzech silników Raptor napędzających pierwszy stopień nie osiągnęły wymaganych parametrów startowych. Inżynierowie pod kierownictwem Elona Muska podjęli decyzję o wymianie dwóch jednostek napędowych, wyznaczając kolejny termin otwarcia okna startowego na 20 lipca o godzinie 18:45 czasu wschodnioamerykańskiego.
Misja Flight 13 wykorzystuje nową konfigurację sprzętową: Booster 20 oraz Ship 40, reprezentujące wariant konstrukcyjny V3. Głównym celem operacyjnym jest wyniesienie na niską orbitę okołoziemską 20 satelitów Starlink V3. Jest to przełomowy moment dla programu, ponieważ Starship po raz pierwszy transportuje docelowy ładunek komercyjny zamiast balastu testowego. Nowa generacja satelitów cechuje się znacznie większą przepustowością dzięki zastosowaniu laserowych łączy międzyorbitalnych oraz zmodyfikowanych anten o wysokim zysku. Unikalnym elementem misji jest wyposażenie sześciu jednostek Starlink w kamery wysokiej rozdzielczości skierowane na kadłub statku. Pozwolą one na precyzyjne monitorowanie stanu osłony termicznej podczas krytycznej fazy wejścia w atmosferę. Dodatkowo, wybrane kafelki ceramiczne chroniące Ship 40 pomalowano na biało, aby zbadać ich właściwości emisyjne i sprawdzić, jak zmiana barwy wpływa na bilans cieplny konstrukcji w ekstremalnych warunkach.
Napęd systemu opiera się na silnikach Raptor, które wykorzystują cykl spalania etapowego z pełnym przepływem (full-flow staged combustion). Jest to rozwiązanie techniczne pozwalające na uzyskanie ogromnego ciągu przy zachowaniu wysokiej wydajności paliwowej dzięki gazyfikacji obu składników pędnych – ciekłego metanu i tlenu – przed ich wprowadzeniem do komory spalania. Podczas lotu stopień Super Heavy ma wykonać manewr powrotny (boostback burn) i kontrolowane wodowanie w Zatoce Meksykańskiej. W tym samym czasie Ship 40 podejmie próbę ponownego odpalenia silnika w próżni, co jest niezbędne do przyszłych misji międzyplanetarnych, a następnie uwolni satelity za pomocą mechanicznego dyspensera i zakończy misję wodowaniem w Oceanie Indyjskim.
Powodzenie tej próby otworzy drogę do regularnego wykorzystywania Starshipa jako podstawowego narzędzia budowy megakonstelacji satelitarnych. Kolejne etapy rozwoju systemu będą obejmować testy transferu paliwa na orbicie, co stanowi fundament planowanych misji w ramach programu Artemis, zakładającego powrót człowieka na Księżyc. Każdy zebrany podczas trzynastego lotu gigabajt danych o zachowaniu osłony termicznej przyśpieszy moment, w którym Starship stanie się systemem w pełni i szybko odzyskiwalnym.
Źródła: https://spacenews.com/spacex-aborts-starship-flight-13-launch-attempt/, https://en.wikipedia.org/wiki/Starship_flight_test_13, https://www.space.com/news/live/spacex-starship-flight-13-launch-updates-july-17-2026, https://www.floridatoday.com/story/tech/science/space/2026/07/17/spacex-starship-launch-abort-flight-13/90953110007/
