Historyczny odzysk Starshipa – Ship 40 przetrwał wodowanie na Oceanie Indyjskim

Dotychczasowe próby lotów orbitalnych i suborbitalnych systemu Starship kończyły się widowiskową destrukcją pojazdu podczas wejścia w atmosferę lub w momencie uderzenia o taflę wody. Inżynierowie SpaceX opierali swoje analizy postępów wyłącznie na danych telemetrycznych przesyłanych drogą radiową, nie mając możliwości fizycznego zbadania komponentów rakiety poddanych ekstremalnym obciążeniom termicznym i mechanicznym. Brak dostępu do zużytych elementów konstrukcyjnych stanowił barierę w precyzyjnym określaniu marginesów bezpieczeństwa systemu ochrony termicznej (TPS).

Przełom nastąpił 24 lipca 2026 roku podczas trzynastego lotu testowego, gdy Ship 40 o wysokości około 52 metrów pomyślnie wykonał pełny profil misji. Po przelocie nad połową globu i kontrolowanym wejściu w atmosferę, pojazd przeprowadził manewr obrotu, uruchomił dwa silniki Raptor w celu redukcji prędkości i wykonał precyzyjne, miękkie lądowanie w wodach Oceanu Indyjskiego. Po raz pierwszy w historii testów Starship nie uległ dezintegracji po kontakcie z wodą i utrzymał się na powierzchni dzięki zastosowaniu nadmuchiwanych odbojnic typu Yokohama. Operacja ratunkowa trwała 24 dni i odbywała się w wymagających warunkach pogodowych, przy wietrze osiągającym 48 km/h i falach o wysokości ponad 4 metrów. W działaniach brały udział norweskie holowniki Normand Ranger i Skimmer Tide oraz jednostka wsparcia Go Australis.

Zespół inżynierów SpaceX przeprowadził wstępną inspekcję kadłuba w spokojniejszych wodach w okolicach Wyspy Bożego Narodzenia. Dokonano tam szczegółowej dokumentacji fotograficznej stanu dysz silników oraz pobrano próbki płytek osłony termicznej do dalszych badań laboratoryjnych. Następnie Ship 40 został załadowany na pokład ogromnego, półzanurzalnego statku transportowego Forte o długości 217 metrów. Transport do bazy Starbase w Teksasie potrwa kilka miesięcy, a dotarcie jednostki do celu planowane jest na październik 2026 roku. Pomiary dokonane na miejscu wykazały, że mimo ogromnego strumienia ciepła generowanego podczas hamowania aerodynamicznego, struktura nośna ze stali nierdzewnej zachowała integralność.

Odzyskanie Ship 40 dostarcza bezcennych danych o stanie technicznym pojazdu po przejściu przez najwyższe obciążenia dynamiczne. Bezpośrednia analiza zużycia materiałów pozwoli na optymalizację masy osłony termicznej i ulepszenie algorytmów sterowania, co jest kluczowe dla realizacji księżycowego programu NASA Artemis oraz przyszłych misji załogowych na Marsa. Sukces operacji logistycznej potwierdza, że SpaceX opanowało technologię niezbędną do pełnego odzyskiwania największych systemów nośnych świata, co w przyszłości drastycznie obniży koszty transportu kosmicznego.