Wodorowe 44 tony i 137 km/h w odrzutowym skafandrze
Masowa produkcja ciężarówek wodorowych oraz rozwój turbinowych skafandrów odrzutowych realnie zmieniają logistykę i ratownictwo, eliminując ograniczenia napędów spalinowych i akumulatorowych.
Dotychczas transport ciężki opierał się niemal wyłącznie na silnikach wysokoprężnych, gdyż napędy elektryczne oparte na akumulatorach okazywały się niepraktyczne w logistyce dalekobieżnej ze względu na dużą masę baterii i wielogodzinny czas ich ładowania. Ograniczenia te eliminują ogniwa paliwowe, które południowokoreański koncern Hyundai Motor Company wprowadził do seryjnej produkcji w modelu XCIENT Fuel Cell. Do lutego 2026 roku europejska flota 165 takich pojazdów, operująca głównie w Szwajcarii i Niemczech, pokonała łącznie 20 milionów kilometrów. Pozwoliło to na redukcję emisji dwutlenku węgla w stopniu odpowiadającym absorpcji tego gazu przez 15 milionów drzew.
Sercem zestawu o dopuszczalnej masie całkowitej do 44 ton jest układ ogniw o mocy 190 kW (składający się z dwóch modułów po 95 kW), współpracujący z silnikiem elektrycznym marki Siemens o mocy 350 kW i momencie obrotowym 3400 Nm. W najnowszych konfiguracjach zasięg ciągnika wzrósł do 1000 kilometrów, przy czym tankowanie 32 kg wodoru pod ciśnieniem 350 barów trwa od 8 do 20 minut – to czas nieosiągalny dla ładowarek prądu stałego obsługujących duże magazyny energii. W maju 2025 roku zaprezentowano wersję autonomiczną poziomu 4., opracowaną we współpracy z firmą Plus. Pojazd ten, integrujący napęd wodorowy z zaawansowanym systemem czujników, przeszedł testy drogowe w Kalifornii i został uznany przez magazyn TIME za jeden z przełomowych wynalazków 2025 roku.
Równolegle rozwija się technologia indywidualnej mobilności pionowej, która przenosi rozwiązania znane z literatury fantastycznonaukowej do rzeczywistych operacji wsparcia. Brytyjska firma Gravity Industries, kierowana przez Richarda Browninga, wdrożyła do testów Jet Suit – skafander odrzutowy wyposażony w pięć mikroturbin gazowych umieszczonych na ramionach i plecach. Urządzenie zasilane olejem napędowym lub naftą lotniczą generuje ciąg pozwalający na lot z prędkością do 137 km/h. Cała konstrukcja opiera się na komponentach drukowanych w technologii 3D, a sterowanie odbywa się wyłącznie poprzez balans ciałem pilota, co czyni ze skafandra rodzaj odrzutowego egzoszkieletu.
Technologia ta znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdzie tradycyjne śmigłowce są zbyt duże lub zbyt wolne w dotarciu do celu. Jednostki NATO testują Jet Suit w operacjach typu „maritime interdiction”, polegających na szybkim przejmowaniu jednostek pływających, natomiast armia indyjska wykorzystuje go do desantu na dachy budynków i w trudnym terenie górskim. Choć zasięg urządzenia pozostaje ograniczony pojemnością zbiorników paliwa, czas wejścia na szczyt Helvellyn (3 minuty i 30 sekund) potwierdza ogromny potencjał systemu w ratownictwie górskim i operacjach sił specjalnych. Obie technologie – wodorowa w logistyce i turbinowa w ratownictwie – stają się fundamentem nowej architektury transportu.
Źródło: https://www.msn.com/en-us/news/technology/5-breakthrough-technologies-shaping-the-future-hydrogen-trucks-jet-suits-more/vi-AA201KTI
Sercem zestawu o dopuszczalnej masie całkowitej do 44 ton jest układ ogniw o mocy 190 kW (składający się z dwóch modułów po 95 kW), współpracujący z silnikiem elektrycznym marki Siemens o mocy 350 kW i momencie obrotowym 3400 Nm. W najnowszych konfiguracjach zasięg ciągnika wzrósł do 1000 kilometrów, przy czym tankowanie 32 kg wodoru pod ciśnieniem 350 barów trwa od 8 do 20 minut – to czas nieosiągalny dla ładowarek prądu stałego obsługujących duże magazyny energii. W maju 2025 roku zaprezentowano wersję autonomiczną poziomu 4., opracowaną we współpracy z firmą Plus. Pojazd ten, integrujący napęd wodorowy z zaawansowanym systemem czujników, przeszedł testy drogowe w Kalifornii i został uznany przez magazyn TIME za jeden z przełomowych wynalazków 2025 roku.
Równolegle rozwija się technologia indywidualnej mobilności pionowej, która przenosi rozwiązania znane z literatury fantastycznonaukowej do rzeczywistych operacji wsparcia. Brytyjska firma Gravity Industries, kierowana przez Richarda Browninga, wdrożyła do testów Jet Suit – skafander odrzutowy wyposażony w pięć mikroturbin gazowych umieszczonych na ramionach i plecach. Urządzenie zasilane olejem napędowym lub naftą lotniczą generuje ciąg pozwalający na lot z prędkością do 137 km/h. Cała konstrukcja opiera się na komponentach drukowanych w technologii 3D, a sterowanie odbywa się wyłącznie poprzez balans ciałem pilota, co czyni ze skafandra rodzaj odrzutowego egzoszkieletu.
Technologia ta znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdzie tradycyjne śmigłowce są zbyt duże lub zbyt wolne w dotarciu do celu. Jednostki NATO testują Jet Suit w operacjach typu „maritime interdiction”, polegających na szybkim przejmowaniu jednostek pływających, natomiast armia indyjska wykorzystuje go do desantu na dachy budynków i w trudnym terenie górskim. Choć zasięg urządzenia pozostaje ograniczony pojemnością zbiorników paliwa, czas wejścia na szczyt Helvellyn (3 minuty i 30 sekund) potwierdza ogromny potencjał systemu w ratownictwie górskim i operacjach sił specjalnych. Obie technologie – wodorowa w logistyce i turbinowa w ratownictwie – stają się fundamentem nowej architektury transportu.
Źródło: https://www.msn.com/en-us/news/technology/5-breakthrough-technologies-shaping-the-future-hydrogen-trucks-jet-suits-more/vi-AA201KTI
